Leen Voet | 2.A | ‘Bernard, Paul & Constant’, 2022-2023

<p>Voor de serie ‘Bernard, Paul &amp; Constant’ liet Leen Voet zich inspireren door drie historische werken uit de collectie van M: ‘Model’ van Bernard Jos Van Gobbelschroy (1855-1870), ‘Het Model’ van Paul Haesaert (1867) en ‘Kunstenaarsatelier’ van Constant Dratz (1875-1930). Het zijn typische 19e-eeuwse zichten op kunstenaarsateliers, die beschouwd kunnen worden als (on)rechtstreekse zelfportretten van de kunstenaars. De schilders tonen hun atelier, en zo ook hun meesterschap als kunstenaar en hun maatschappelijke verworvenheden. Alle drie zijn het composities waarin de mannelijke schilders een hoofdrol krijgen, en de rol van de vrouw voornamelijk secundair is, als passief model dat poseert voor de kunstenaar. In deze doeken stelt niemand hun status of hun superioriteit ten opzichte van de vrouwelijke modellen in vraag.</p><p>Leen Voet stelt wel zulke vragen. In haar versies van de werken haalt ze de schilders weg uit hun atelier, en schematiseert ze de ruimte tot enkel essentiële elementen overblijven: een schildersezel, schilderijen aan de muur, een stoel, het model. Ook de kleuren werden herleid tot de basiskleuren: rood, geel, blauw, zwart en grijs. Het formaat van de werken is groter dan de originelen. Leen Voet wedijvert met de zelfzekere, mannelijke kunstenaars en hun vanzelfsprekende autoriteit. Niet voor niets herleidt ze hen in de titel van haar werk tot enkel hun voornamen: Bernard, Paul en Constant. Deze nieuwe reeks wordt in de torenzaal van M getoond alsof de werken haast in een atelieropstelling staan. De doeken staan tegen de muren of liggen op tafelstructuren. De drie monochrome doeken hebben exact hetzelfde formaat als de oorspronkelijke doeken in de M-collectie.</p><p>Met deze nieuwe reeks werken reflecteert Leen Voet andermaal op conventies en verhoudingen in de kunst en de maatschappij, en vertaalt ze die naar schilderijen die onze relatie met het ‘maken’, en ons kijken, bevragen.</p>