Yarmal Zabuli

مسافر یار می روانیږی

درته وایمه په ناز جانان

زندګۍ ده بس روانه ځي ختمیږی

ستا له بیلتانه رنځور

زړه می په نه خبره ژاړی

مسافره زما یاره نه هیریږی می دلداره

زما او ستا تر منځ دی غرونه تش به لیږو سلامونه

د زړه په کور کې مې اوسیږي

ستا په دربار کي مي نیولي دي لاسونه توبه ګار یمه

بیخي نادره ښایستې له زړه مي کله ؤځې