دیدنونه

چی می په مړو سترګو ور وکتله

نرۍ غاړه په نخرو

خمار می نه ماتیږی

سرې سترګی ساقی ته نن ولاړه ده

ځان می ور ثابت په زمانه که کړ او لاړمه

د منګی غاړه یې شنه لمن یې سپینه کنه

تاسره می زړه او ځیګر دواړه دی

چی يې په سر ، که یې په سترګو

رویباره پوه می کړه صنم